Aktualności

Urodziłam się  w Poznaniu, a od 2001 roku mieszkam i tworzę w małym miasteczku pod Walencją. Dawniej, zanim padły mury w Berlinie, mieszkałam z rodziną przez dwa lata w Madrycie, gdzie na kilku zbiorowych wystawach eksponowałam autorską biżuterię i ceramikę. Tak więc do Hiszpanii emigrowałam dwa razy. Raz, żeby naszym  córeczkom żyło się lepiej bo w wolnym kraju, drugi raz, żeby odwiedzić nasze córki a także, żeby nasz synek nauczył się języka hiszpańskiego.

Jestem Polką, ale gdzieś głęboko w sobie czuję hiszpańskie korzenie i może z tego powodu dzielę mój pobyt na Ziemi między te dwa piękne kraje?

Hiszpania mnie inspiruje. To tutaj pisałam fotoreportaże i zaczęłam malować akwarelą, głównie portrety. Zarabiałam na życie tworząc, z wielką przyjemnością, biżuterię i miniaturki z modeliny i ręcznie robione okolicznościowe karteczki. Uczyłam na kursach jak robić kapustę kiszoną, a także, jak wyrabiać i wypiekać chleb na zaczynie. Najbardziej dumna byłam z bochenków wypieczonych w piecu chlebowym opalanym drewnem.

Od kilku lat razem z moim drugim mężem Francisco mieszkam w małym drewnianym domku, blisko parku, którym się opiekujemy . 

Wszystko, co osiągnęłam w ciągu ostatnich kilkunastu lat, w dużej mierze zawdzięczam wsparciu mojego życiowego partnera. I mam tu na myśli nie tylko akceptowanie moich pomysłów (sic!), ale konkretne działania, jak np. kopanie dołów pod sadzone drzewa, rzeczową opinię o każdym powstałym obrazie, czy też korektę moich wierszy w języku hiszpańskim. 

W maju ukończyłam 70 lat i mam wrażenie, że wszystko, co dotychczas robiłam, prowadziło mnie do obecnego, wspaniałego etapu życia. Teraz czuję się całkowicie wolna i większość mojego czasu poświęcam na robienie tego co lubię.