"Patrzę i widzę"

Mój "portretowy okres" był czasem materialnego niedostatku. Jakaż więc była moja radość, kiedy pewnego dnia zadzwoniła do mnie właścicielka galerii w Walencji:
"Właśnie sprzedałam Twój obraz, ten portret dziewczyny o intensywnym spojrzeniu! Pewien mężczyzna przechodzący właśnie obok witryny mojej galerii zobaczył go, zakochał się i bez zastanowienia go kupił. Nie targował się!". Radość moja była wielka! Wtedy, te 15 lat temu, jeszcze doceniało się malarstwo, cena była wysoka, mogłam więc spokojnie utrzymać się przez najbliższy czas. Było to też dla mnie potwierdzeniem, że mam malować.